Carla Accardi

Plan je bezoek om werk van Carla Accardi te zien →

• Waar staat Carla Accardi om bekend?+

  Carla Accardi staat bekend om haar labyrintische zwart-witcomposities uit 1954^[1]–55. Ook is ze bekend om haar schilderijen op sicofoil, een doorzichtige kunststof folie, en om kwetsbare tentachtige omgevingsinstallaties waarin kleur in de ruimte leek te zweven.
• Wat is het beroemdste werk van Carla Accardi?+

  Het is moeilijk één werk als Carla Accardi’s ‘beroemdste’ aan te wijzen. Enkele werken en reeksen zijn echter bijzonder belangrijk in haar loopbaan. Accardi, geboren in 1924^[1] in Trapani op Sicilië, was een sleutelfiguur in de Italiaanse abstracte kunst. In 1947^[1] richtte ze mede de groep Forma op, die zowel het formalisme als het marxisme voorstond. Haar vroege werk werd beïnvloed door het kubisme en kunstenaars als Magnelli. In 1954 ontwikkelde Accardi een volwassen stijl van zwart-witte composities, gekenmerkt door complexe lijnen en tooncontrasten. Deze werken trokken internationaal de aandacht nadat ze in 1955 in Rome en Parijs samen met werk van Burri, Fontana en Yves Klein waren tentoongesteld. Later in haar loopbaan begon Accardi kleur in haar schilderijen te verwerken en ruimtelijke werken van transparant plastic te maken. Deze ‘tenten’ onderzochten de wisselwerking tussen kleur en ruimte en beïnvloedden de Arte Povera-beweging. Ze had solotentoonstellingen op de Biënnale van Venetië in 1964 en 1988. Een opmerkelijk werk is Grande integrazione, een caseïnetempera op doek.
• Wat moet ik weten over de prints van Carla Accardi?+

  Carla Accardi, geboren in 1924^[1] in Trapani op Sicilië, was in 1947^[1] verbonden aan de groep Forma. De acht ondertekenaars van het manifest noemden zichzelf ‘formalisten en marxisten’. De groep splitste zich af van kunstenaars die via figuratieve kunst sociaal bewustzijn wilden uitdrukken. Accardi’s eerste solotentoonstelling werd in 1950 in Rome gehouden. In 1951 was haar werk beïnvloed door het kubisme en de statische composities van Magnelli. Ze volgde ook de ontwikkelingen in de art informel. In 1954 had Accardi een volwassen stijl ontwikkeld met zwart-witte composities van complexe lijnen en scherpe tooncontrasten. Tegen het einde van de jaren 1950 verwerkte ze eerst grijstinten en daarna kleur in haar schilderijen. In 1961 sloot ze zich aan bij de groep Continuità en bracht ze als reactie op de art informel meer orde in haar werk. Ze begon ook schrille kleuren te gebruiken, die de optische trillingen van kleine penseelstreken versterkten. Halverwege de jaren 1960 begon ze schilderijen in de werkelijke ruimte te construeren met kwetsbare ‘tenten’ van transparant plastic. Accardi had solotentoonstellingen op de Biënnale van Venetië in 1964 en 1988. Ze woonde en werkte in Rome.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Carla Accardi?+

  Carla Accardi, geboren in 1924^[1] in Trapani op Sicilië, wordt met verschillende stromingen geassocieerd. In 1947^[1] richtte ze samen met kunstenaars als Antonio Sanfilippo, met wie ze later trouwde, Piero Dorazio en Achille Perilli de groep Forma op. In het manifest verklaarde de groep zowel ‘formalistisch als marxistisch’ te zijn; daarmee nam zij afstand van kunstenaars van het Fronte Nuovo delle Arti. Accardi’s vroege werk werd beïnvloed door het kubisme en de composities van Magnelli. In Parijs maakte ze kennis met de art informel. Haar schilderijen uit deze periode vertonen een dynamiek die aan het futurisme doet denken, hoewel ze op abstracte elementen berusten. In 1961 sloot Accardi zich aan bij de groep Continuità, die als reactie op de art informel orde en bedachtzaamheid in de kunst voorstond. Halverwege de jaren 1960 begon ze driedimensionale werken van transparant plastic te maken, die kunstenaars van de Arte Povera beïnvloedden.
• Welke technieken of materialen gebruikte Carla Accardi?+

  Carla Accardi gebruikte gedurende haar loopbaan uiteenlopende materialen en technieken. In haar vroege werk schilderde zij met caseïnetempera op doek, zoals in *Grande inte^jrazione (Large Integrations)*. Tegen het einde van de jaren 1950^[1] verwerkte zij eerst grijstinten en daarna kleur in haar schilderijen. Op monochrome achtergronden gebruikte zij automatisch schrift, dat met het werk van Mark Tobey is vergeleken. Halverwege de jaren 1960 ging Accardi schilderijen in de werkelijke ruimte opbouwen. Ze maakte fragiele ‘tenten’ van doorzichtig plastic, waarin haar gekleurde vormen leken te zweven en op hun omgeving reageerden. Deze experimenten met omgevingsinstallaties beïnvloedden de generatie van Arte Povera. Ook gebruikte zij felle kleuren om de optische trillingen van kleine arabeske penseelstreken te versterken.
• Waar stond Carla Accardi om bekend?+

  Carla Accardi (1924^[1]–2014^[1]) was een Italiaanse abstracte schilder die wordt geassocieerd met de groep Forma 1 en de beweging Arte Informale. Ze staat bekend om haar gebruik van niet-traditionele materialen en onderzoek naar kleur en vorm. Accardi studeerde aan de Accademia di Belle Arti in Palermo voordat ze in 1947^[1] naar Rome verhuisde. Daar richtte ze samen met kunstenaars als Pietro Consagra, Ugo Attardi en Giulio Turcato Forma 1 op. De groep stond voor abstracte kunst met een maatschappelijk doel, onderscheiden van zowel het socialistisch realisme als het zuivere formalisme. In de jaren 1950 begon Accardi te experimenteren met onconventionele materialen, waaronder transparant plastic. Ze ontwikkelde een kenmerkende stijl met krachtige lineaire composities en herhaling van eenvoudige geometrische vormen. Haar werk bevatte vaak contrasterende kleuren en een dynamisch samenspel tussen positieve en negatieve ruimte. Haar hele loopbaan bleef ze zich aan abstractie wijden en onderzocht ze de mogelijkheden ervan in schilderkunst, tekeningen en installaties. Ze exposeerde veelvuldig en vertegenwoordigde Italië meerdere keren op de Biënnale van Venetië. Haar werk bevindt zich in belangrijke museumcollecties wereldwijd.
• Wanneer leefde en werkte Carla Accardi?+

  Carla Accardi werd in 1924^[1] geboren in Trapani op Sicilië. Ze studeerde aan de Accademia di Belle Arti in Palermo en Florence. In 1946^[1] had ze zich gevestigd in Rome, waar ze Antonio Sanfilippo ontmoette, met wie ze in 1949 trouwde, en kunstenaars als Turcato en Pietro Consagra. In 1947 richtte Accardi met anderen de Forma-groep op. Haar eerste solotentoonstelling in Rome was in 1950; het jaar daarop exposeerde ze in Milaan. In deze periode toonde haar werk invloed van het kubisme en Magnelli en maakte ze kennis met Art Informel. Tegen het einde van de jaren 1950 begon ze kleur in haar schilderijen te gebruiken. In 1961 sloot ze zich aan bij de groep Continuità, wat haar ertoe bracht meer ordening in haar werk aan te brengen. Halverwege de jaren 1960 begon ze schilderijen in de echte ruimte te maken met doorzichtig kunststof, waaruit kwetsbare ‘tenten’ ontstonden. Ze bleef in Rome wonen en werken en had individuele tentoonstellingen op de Biënnale van Venetië in 1964 en 1988. Ze stierf in 2014^[1].
• Waar kan ik het werk van Carla Accardi zien?+

  Het werk van Carla Accardi is in verschillende musea te zien. In de Verenigde Staten bezitten het Metropolitan Museum of Art in New York, het Minneapolis Institute of Arts, het Museum of Modern Art in New York, het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het High Museum in Atlanta, het Art Institute of Chicago, het Field Museum in Chicago, het Charles Hosmer Morse Museum of American Art in Winter Park, Florida, het Virginia Museum of Fine Arts in Richmond en het Wolfsonian van Florida International University in Miami Beach relevant werk. In Canada heeft het Royal Ontario Museum in Toronto mogelijk voorbeelden van haar oeuvre. In het Verenigd Koninkrijk kunt u terecht bij Brighton Museum & Art Gallery, het Geffrye Museum in Londen, Manchester Art Gallery, de National Museums of Scotland in Edinburgh en het Victoria & Albert Museum in Londen. Elders zijn mogelijke locaties het Deutsches Historisches Museum in Berlijn, Kunsthaus Zürich, het Musée des Arts Décoratifs in Parijs, het Museo Egizio in Turijn, het Rijksmuseum in Amsterdam en het Textilmuseum St. Gallen in Zwitserland.
• Waar kwam Carla Accardi vandaan?+

  Carla Accardi werd in 1924^[1] geboren in Trapani op Sicilië. Ze wordt in verband gebracht met de Forma 1-groep van abstracte kunstenaars in het naoorlogse Italië. Na haar opleiding aan de Academie voor Schone Kunsten in Palermo verhuisde ze eind jaren 1940^[1] naar Rome, waar ze kunstenaars ontmoette die haar belangstelling voor abstractie deelden. Samen richtten ze in 1947 Forma 1 op. De groep wees zowel het sociaal realisme als de toen gangbare terugkeer naar figuratieve kunst af en koos voor niet-voorstellende vormen. Accardi's vroege werk bevatte vaak geometrische vormen en eenvoudige kleurenschema's. Later experimenteerde ze met andere materialen, waaronder doorzichtige kunststoffen. Ze staat bekend om haar gebruik van Sicofoil, transparant kunststof waarmee ze gelaagde, lichtgevende effecten creëerde. Haar werk droeg bij aan de ontwikkeling van de Italiaanse abstracte kunst na de Tweede Wereldoorlog. Ze stierf in 2014^[1] in Rome.
• Wie werd door Carla Accardi beïnvloed?+

  Carla Accardi, die met de groep Forma in 1947^[1] werd geassocieerd, onderzocht abstracte kunst en liet zich beïnvloeden door het kubisme en kunstenaars als Magnelli. Haar werk had een dynamiek die aan het futurisme deed denken. Halverwege de jaren 1960 begon ze schilderijen in de werkelijke ruimte te construeren met transparant plastic, waarmee ze fragiele ‘tenten’ maakte. Deze omgevingsinstallaties en haar ‘nomadische connotatie’ beïnvloedden kunstenaars van de generatie van de Arte Povera. Haar gebruik van schrille kleuren versterkte ook de optische trillingen van kleine, arabeske penseelstreken. Accardi’s nadruk op materiaal en de verborgen eigenschappen ervan, en haar focus op een transparante beeldtaal, beïnvloedden de ontwikkeling van de Italiaanse kunst in de jaren 1960. Haar inventieve vrijheid en kleurexperimenten worden beschouwd als voorlopers van de op-art.
• Wie beïnvloedde Carla Accardi?+

  Carla Accardi, geboren in 1924^[1] op Sicilië, kwam gedurende haar loopbaan met uiteenlopende artistieke invloeden in aanraking. Ontevreden over haar academische opleiding aan de Accademia di Belle Arti in Palermo en Florence bestudeerde ze in musea oude meesters als Fra Angelico. In 1946^[1] verhuisde ze naar Rome, waar ze de kunstenaars Antonio Sanfilippo (met wie ze in 1949 trouwde), Turcato, Pietro Consagra en Ugo Attardi ontmoette. Samen met Piero Dorazio, Mino Guerrini en Achille Perilli richtte ze in 1947 de groep Forma op. Haar vroege werk werd beïnvloed door het kubisme en de statische composities van Magnelli, die ze in 1951 in Parijs ontmoette. Daar maakte ze ook kennis met Hans Hartung en volgde ze de ontwikkelingen in de art informel. Haar gebruik van automatisch schrift op een monochrome ondergrond is vergeleken met het werk van Mark Tobey, dat ze op de Biënnale van Venetië in 1958 zag. In 1961 sloot ze zich aan bij de groep Continuità en bracht ze als reactie op de art informel meer orde in haar werk.
• Wie was Carla Accardi?+

  Carla Accardi (1924^[1]–2014^[1]) was een Italiaanse abstracte schilder, verbonden met de groepen Forma 1 en Arte Povera. Geboren in Trapani op Sicilië, studeerde ze aan de Academie voor Schone Kunsten in Palermo en verhuisde daarna naar Rome. In 1947^[1] richtte ze met onder anderen Pietro Consagra, Ugo Attardi en Giulio Turcato Forma 1 op. De groep bepleitte abstracte kunst met sociaal en politiek bewustzijn en keerde zich af van de dominante figuratieve stijlen. Accardi's vroege werk gebruikte geometrische vormen en monochrome paletten. Vanaf de jaren 1960 experimenteerde ze met ongewone materialen zoals doorzichtige kunststof en onderzocht ze licht en ruimte. Haar latere schilderijen bevatten vaak heldere kleuren en onregelmatige patronen. Ze ontwikkelde een eigen beeldtaal met composities van wat ze ‘segni’ (tekens) noemde. Haar werk werd internationaal tentoongesteld, onder meer op de Biënnale van Venetië, en gedurende haar loopbaan kreeg ze erkenning. Ze geldt als een belangrijke naoorlogse Italiaanse kunstenaar, vooral door haar bijdrage aan de abstractie en haar materiaalonderzoek.