Beatrice Wood

Plan je bezoek om werk van Beatrice Wood te zien →

• Waar staat Beatrice Wood om bekend?+

  Beatrice Wood staat bekend om haar keramiek, vooral om haar kenmerkende gebruik van metaalglanzende lusters. Haar werk bevindt zich in de collecties van het Metropolitan Museum of Art, het Smithsonian, MoMA en het Brooklyn Museum.
• Wat is het beroemdste werk van Beatrice Wood?+

  Het is lastig één “bekendste werk” van Beatrice Wood aan te wijzen, want haar bekendheid komt voort uit een lange, productieve en veelzijdige loopbaan. Ze is vooral bekend om haar keramiek, met name haar lusterware. Die keramische werken hebben vaak iriserende glazuren die ze een opvallend uiterlijk geven. Wood maakte ook tekeningen, schilderijen en sculpturen. Voorbeelden van haar werk bevinden zich in de collectie van het Guggenheim Museum. Aan het begin van haar loopbaan was zij verbonden met Dada^[1]; later werd ze als kunstenaar en persoonlijkheid ook een publieke figuur. Haar band met Marcel Duchamp en Henri-Pierre Roché en haar latere fictieve verbeelding in de roman *Jules et Jim* droegen bij aan haar bekendheid.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Beatrice Wood?+

  Beatrice Wood wordt verbonden met Dada^[1], een internationale artistieke en culturele reactie op de Eerste Wereldoorlog. Dada ontstond in 1916^[1] in het neutrale Zürich, gesticht door vluchtelingen voor de oorlog, en verspreidde zich al snel naar Frankrijk, Duitsland en de Verenigde Staten. De naam “Dada” was een nonsenswoord dat de afwijzing van rede en orde weerspiegelde. Dada-kunstenaars wilden choqueren en aan de kaak stellen wat zij zagen als een afdaling in waanzin. Dada omvatte uiteenlopende kunstvormen, waaronder nonsenspoëzie, absurde performances, collage, fotomontage en het gebruik van gevonden voorwerpen. Marcel Duchamp maakte bijvoorbeeld readymades door gewone fabrieksartikelen als kunst aan te wijzen. Dada’s verwerping van traditionele aannames strekte zich uit tot het achteloos reproduceren van kunstwerken en het omarmen van speelsheid en sarcasme. Zoals Jean Arp het verwoordde, wilde Dada “de misleidingen van de rede vernietigen en een onberedeneerde orde ontdekken”.
• Welke technieken of materialen gebruikte Beatrice Wood?+

  Beatrice Wood was een Amerikaanse kunstenaar, bekend om haar keramiek, vooral aardewerk met luster glazuur. Ze maakte ook tekeningen en schilderijen. Voor haar keramiek werkte ze rechtstreeks met het materiaal. Ze gaf de voorkeur aan eenvoudige vormen, vaak geïnspireerd door volkskunst en oud aardewerk. Haar kenmerkende techniek bestond uit het aanbrengen van metaalzouten op het glazuur, wat een iriserend oppervlak opleverde. Dit luster-effect, verwant aan renaissance-majolica, gaf haar werk een eigen karakter. Wood omarmde spontaniteit en improvisatie en verwerkte soms onvolkomenheden in het voltooide werk. Ook bij schilderen en tekenen werkte ze ongedwongen. Ze gebruikte uiteenlopende media, waaronder aquarel en inkt, voor fantasierijke en vaak humoristische beelden.
• Wanneer leefde en werkte Beatrice Wood?+

  Beatrice Wood werd in 1893^[1] geboren in San Francisco, Californië. Ze had een lange en productieve carrière en bleef werken tot haar dood in Ojai, Californië, in 1998^[1], op 105-jarige leeftijd. Wood was betrokken bij de Dada^[1]-beweging in New York en richtte in 1917^[1] samen met Marcel Duchamp en Henri-Pierre Roché het tijdschrift *The Blind Man* op. Ze was schilder en keramist. Wood is vooral bekend om haar aardewerk met lusterglazuur, dat ze vanaf de jaren 1930 maakte. In haar werk verwerkte ze vaak humor en maatschappijkritiek. Ook was ze schrijfster; in 1985 publiceerde ze haar autobiografie *I Shock Myself*. Wood reisde veel en haalde inspiratie uit uiteenlopende culturen en artistieke tradities. Ze bleef haar lange leven actief als kunstenaar en haar werk is opgenomen in de collecties van veel musea.
• Waar kan ik het werk van Beatrice Wood zien?+

  Kunstwerken van Beatrice Wood zijn in verschillende musea over de wereld te zien. In de Verenigde Staten zijn dat het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Metropolitan Museum of Art in New York, het Minneapolis Institute of Arts, eveneens in New York het Museum of Modern Art, het Virginia Museum of Fine Arts in Richmond en het Wolfsonian van Florida International University in Miami Beach. Ook het Charles Hosmer Morse Museum of American^[1] Art in Winter Park, Florida, bezit relevant werk. In Canada toont het Royal Ontario Museum in Toronto stukken. Britse musea met werk in hun collectie zijn het Bakelite Museum in Williton, het Brighton Museum & Art Gallery, het Geffrye Museum en het Victoria & Albert Museum in Londen, de Manchester Art Gallery en de National Museums of Scotland in Edinburgh. Andere musea zijn het Bauhaus-Archiv in Berlijn, het Bauhaus Museum in Weimar, Zentrum Paul Klee in Bern, het Busch-Reisinger Museum in Cambridge, Massachusetts, het Utsunomiya Museum of Art in Japan en de Misawa Bauhaus Collection in Tokio.
• Waar kwam Beatrice Wood vandaan?+

  Beatrice Wood kwam uit San Francisco. Ze lijkt een levendige jeugd te hebben gehad; volgens een verslag raakte ze als jonge vrouw uit San Francisco betrokken bij zowel Marcel Duchamp als Henri-Pierre Roché nadat ze hen in New York had ontmoet. Eerst werd ze de geliefde van Roché en, nadat hij vertrok, die van Duchamp. Net als Roché werd Wood later memoireschrijfster. Haar werk geldt als een waardevol verslag van de activiteiten van de kring rond Arensberg. Duchamp was in 1915^[1] in New York aangekomen en werd verwelkomd door Walter Pach, die regelde dat Duchamp bij Walter en Louise Arensberg kon verblijven. Hun appartement werd al snel een centrum voor de internationale avant-garde. Duchamp had in de stad twee jaar eerder al bekendheid verworven na de Armory Show van 1913, waar zijn schilderij *Nude Descending a Staircase* opschudding veroorzaakte.
• Wie werd door Beatrice Wood beïnvloed?+

  Beatrice Wood maakte deel uit van de New Yorkse Dada^[1]-beweging. Dada beïnvloedde latere generaties kunstenaars, al werd die invloed niet altijd verwelkomd. De term neodada verscheen aan het einde van de jaren 1950^[1], maar sommige kunstenaars vonden hem denigrerend. De “anti-kunst”-oriëntatie van Dada beïnvloedde tijdens de Koude Oorlog een volgende generatie. Robert Rauschenberg zag in 1959 werk van Kurt Schwitters en vond dat het speciaal voor hem was gemaakt. Josef Beuys hechtte belang aan ruwe materialen. Publicaties in de massamedia leverden Richard Hamilton en James Rosenquist materiaal voor de popart. De graffitistijl van George Grosz beïnvloedde Jean-Michel Basquiat. Invloed vaststellen kan gevoelig liggen: critici en kunsthistorici kunnen invloeden menen te ontdekken die er niet zijn. Kunsthandelaren presenteren hun kunstenaars graag als invloedrijk, omdat dat de verkoop kan bevorderen. Lucy Lippard stelde dat veel hedendaagse Amerikaanse kunst eigen wortels had, los van Duchamp of het Europese Dada. Volgens haar voelden kunsthistorici druk om Duchamp als grondlegger te erkennen.
• Wie beïnvloedde Beatrice Wood?+

  Beatrice Wood, geboren in 1893^[1], komt voor in lijsten van kunstenaars die verbonden zijn met Marcel Duchamp (geboren in 1887), Constantin Brâncuşi (geboren in 1876) en Alexander Calder (geboren in 1898^[1]). Deze kunstenaars worden ook in verband gebracht met Sophie Taeuber-Arp (geboren in 1889), Piet Mondriaan (geboren in 1872), Joan Miró (geboren in 1893) en Max Ernst (geboren in 1891). Andere kunstenaars die met Calder worden verbonden, zijn Fernand Léger (geboren in 1881) en Sonia Delaunay-Terk (geboren in 1885). Brâncuşi wordt ook verbonden met Henri Matisse (geboren in 1869) en Georgia O’Keeffe (geboren in 1887). Duchamp wordt in verband gebracht met Mondriaan en Ernst. De lijsten suggereren een netwerk van artistieke relaties en invloeden tussen deze figuren. Verschillende kunstenaars komen herhaaldelijk in die netwerken voor, onder wie Paul Cézanne, Vincent van Gogh, Wassily Kandinsky en Georgia O’Keeffe.
• Wie was Beatrice Wood?+

  Beatrice Wood (1893^[1]-1998^[1]) was een Amerikaanse kunstenaar en schrijfster die verbonden was met de Dada^[1]-beweging. Ze is vooral bekend om haar keramiek en haar betrokkenheid bij avant-gardekringen in New York in de jaren 1910^[1] en 1920. In New York raakte Wood betrokken bij Marcel Duchamp en zijn kring. Samen met Duchamp en Henri-Pierre Roché redigeerde ze *The Blind Man*, een kortstondig tijdschrift dat Duchamps ‘anti-retinale’ kunstopvatting verdedigde. Het tijdschrift bevatte Stieglitz’ foto van *Fountain*, het afgewezen readymade-beeldhouwwerk, en een artikel ter verdediging ervan. Woods memoires beschrijven de kring rond Arensberg, een groep kunstenaars en schrijvers die moderne kunst steunde. Ze had affaires met zowel Roché als Duchamp. Later in haar leven verhuisde Wood naar Ojai in Californië, waar ze een atelier vestigde en keramiek bleef maken. Ze werd bekend om haar lusterglazuren en haar onderzoek naar vorm. Ook schreef ze een autobiografie, *I Shock Myself*, waarin ze terugblikte op haar leven en artistieke ontwikkeling.
• Waarom zijn de werken van Beatrice Wood vandaag belangrijk?+

  Beatrice Wood is belangrijk als kunstenaar die verbonden was met de New Yorkse dada-beweging en om haar keramiek. Wood, geboren in 1893^[1], werd 105 jaar oud. Ze had contact met Marcel Duchamp en Henri-Pierre Roché en liet memoires na over de kring rond Arensberg. Samen met Duchamp en Roché redigeerde Wood het kortstondige tijdschrift *The Blind Man*. Daarin stond Alfred Stieglitz’ foto van Duchamps ‘Fountain’, een urinoir dat onder het pseudoniem R. Mutt was ingezonden voor een tentoonstelling van de Society of Independent Artists. Bij de foto stond het onderschrift: ‘Het werk dat door de onafhankelijken werd geweigerd.’ Duchamp schreef in *The Blind Man* dat het niet belangrijk was of Mutt de fontein had gemaakt; hij had die gekozen. Na haar betrokkenheid bij het dadaïsme werd Wood bekend om haar keramiek.
• Wat was de kunststijl van Beatrice Wood?+

  Rond 1940^[1] begon Beatrice Wood met keramieklessen en ontwikkelde ze haar kenmerkende aanpak van metallic lusterglazuren.