1928–2005[1]
Arman
De meest bepalende daad van Arman was geen galeriepresentatie maar een gebaar: in 1960[1], twee dagen nadat hij de Galerie Iris Clert in Parijs van vloer tot plafond met vuilnis had gevuld, ondertekende hij mede de Constitutive Declaration of Nouveau Réalisme. Le Plein ("Full-Up") was het doordachte antwoord op Yves Kleins Le Vide, waarin Klein een lege galerie had tentoongesteld. De dialoog tussen de twee in Nice geboren kunstenaars, die sinds 1947 bevriend waren, bracht enkele bepalende objecten van de naoorlogse Franse kunst voort.
Biografie
Arman werd in 1928[1] in Nice geboren als Armand Pierre Fernandez en groeide op tussen de antiekvoorwerpen waarin zijn vader handelde. In 1946[1] ging hij naar de National School of Decorative Arts in Nice, maar hij was meer geïnteresseerd in het verzamelen van Chinees porselein en Afrikaanse voorwerpen dan in zijn formele studie. In 1953 stopte hij met het maken van schilderachtige afdrukken van voorwerpen en begon hij de voorwerpen zelf te presenteren: de Accumulations waren geboren. Identieke of bijna identieke consumptiegoederen, opeengepakt in glazen vitrines, voerden Duchamps readymade-logica verder tot iets wat volgens criticus Benjamin Buchloh leek op ‘het einde van de utopische objectesthetiek’.
Daarna kwamen de Poubelles (Vuilnisbakken): de inhoud van Parijse vuilnisbakken, per wijk gesorteerd en in glazen kasten verzegeld. Vervolgens kwamen de Colères (Woede-uitbarstingen): muziekinstrumenten die werden stukgeslagen, in stukken gesneden en als reliëfs aan de muur opnieuw samengesteld. Home Sweet Home (1960[1]), een accumulatie van gasmaskers onder plexiglas die nu in het Centre Pompidou wordt bewaard, werd door minstens één vooraanstaand criticus gelezen als een herinneringsbeeld van de naziconcentratiekampen. In 1963 nam Arman een witte MG-cabriolet van een verzamelaar in beslag en bracht die tot ontploffing in een steengroeve bij Düsseldorf. Zo ontstond White Orchid.
In 1970[1] verhuisde hij definitief naar New York, exposeerde hij bij Sidney Janis Gallery en bleef hij werken tot zijn dood in 2005[1]. Zijn werk bevindt zich in het Centre Pompidou, het Guggenheim en collecties over de hele wereld.
Tijdlijn
- 1928Geboren als Armand Pierre Fernandez in Nice. Zijn vader was antiekhandelaar.
- 1946Begon aan de National School of Decorative Arts in Nice.
- 1953Stopte met het maken van afdrukken van voorwerpen en begon de voorwerpen zelf te presenteren; zo ontstonden de Accumulations.
- 1960Ondertekende in Parijs mede de Constitutive Declaration of Nouveau Réalisme.
- 1960Maakte Home Sweet Home, een accumulatie van gasmaskers.
- 1963Bracht een witte MG-cabriolet tot ontploffing in Düsseldorf en maakte zo White Orchid.
- 1970Verhuisde definitief naar New York.
- 2005Stierf op 76-jarige leeftijd in New York.
Belangrijke werken
Tik om groter te bekijken.
Volgende stop
Bekijk de kunststromingen →
Alle kunststromingen in de collectie, van de renaissance tot popart.
Prints van Arman
Met de hand afgewerkte, archiefbestendige prints van het oeuvre van Arman.
Haal Arman in huis.
Bekijk alle prints van Arman →Veelgestelde vragen
Waar staat Arman om bekend?
Arman staat bekend om zijn Accumulations, Poubelles en Colères. In zijn Accumulations pakte hij identieke consumptiegoederen in glazen vitrines; zijn Poubelles bevatten gesorteerd afval uit Parijse vuilnisbakken, afgesloten in glazen kasten.Wat is het beroemdste werk van Arman?
Arman staat bekend om zijn ‘Accumulations’, maar één enkel ‘beroemdste werk’ aanwijzen is moeilijk. Een kandidaat is *Le Plein* (Vol), een installatie uit 1960[1] in Galerie Iris Clert in Parijs. Het werk reageerde rechtstreeks op Yves Kleins tentoonstelling *Le Vide* (De leegte) in dezelfde galerie. Waar Klein een lege galerie toonde, vulde Arman de ruimte met afval dat hij op straat in Parijs had verzameld. Hij voegde daar meubels, kratten en toiletinrichtingen aan toe. *Le Plein* viel samen met een groeiende sociaal-politieke analyse van de consumptiemaatschappij. Het werk deelt een werkwijze met schrijvers als Georges Perec, die alledaagse ruimten en voorwerpen minutieus catalogiseerde. Armans opeenstapeling van banale, massaal geproduceerde voorwerpen gaf commentaar op een samenleving die door haar eigen overvloed werd overspoeld. Een ander opmerkelijk werk is *Conscious Vandalism* (1975), een performance in John Gibson Gallery in New York. Arman vulde een nagebouwd kleinburgerlijk interieur met imitaties die hij in Chinatown en Little Italy had gekocht en sloeg het vervolgens met een bijl aan stukken.Wat moet ik weten over de prints van Arman?
Arman (geboren als Armand Pierre Fernandez in Nice, Frankrijk, in 1928[1]) wordt geassocieerd met de beweging Nouveau Réalisme. Deze groep, waartoe ook Yves Klein behoorde, onderzocht hoe alledaagse voorwerpen in kunst konden worden opgenomen. Armans prenten sluiten vaak aan bij zijn bredere praktijk van accumulatie, waarbij hij grote aantallen identieke massaproducten verzamelde. De antiekvoorwerpen waarmee hij via het bedrijf van zijn vader opgroeide, beïnvloedden zijn belangstelling voor verzamelen. In 1960[1] sloot hij zich aan bij de Nouveaux Réalistes, nadat hij werk met stempels en gevonden voorwerpen had gemaakt. Een van Armans bekende projecten was *Le Plein* (1960), een tentoonstelling waarin hij de Iris Clert Gallery in Parijs met afval vulde. Deze installatie weerspiegelde zijn belangstelling voor ‘de ontbinding van een samenleving die verdrinkt in haar eigen overvloed’. Hij en kunstenaar Martial Raysse catalogiseerden de voorwerpen die ze voor de tentoonstelling op straat in Parijs verzamelden. De lijst omvatte oesterschelpen, gloeilampen, plastic zakken, schroot, radio’s, platen, wandelstokken en meer. Later maakte Arman *Colère* (Woede-uitbarstingen), waarin hij voorwerpen zoals muziekinstrumenten vernietigde en de stukken weer samenvoegde. In *Conscious Vandalism* (1975) viel hij in een galerie een kleinburgerlijk interieur met goedkope meubels aan.Tot welke stijl of stroming behoorde Arman?
Arman wordt vooral met de beweging Nouveau Réalisme geassocieerd. In 1960[1] ondertekende hij mede de Constitutive Declaration of Nouveau Réalisme. De kunstenaarsgroep, waartoe Yves Klein behoorde (een vormende invloed op Arman), verkende nieuwe vormstrategieën als reactie op de moderne consumptiecultuur. Nouveau Réalisme was in zekere zin het Franse equivalent van de Amerikaanse popart. Zijn vroege artistieke leven werd beïnvloed door het werk van zijn vader als antiekhandelaar. Arman verwerkte vaak massaal geproduceerde voorwerpen in zijn werk. Hij verzamelde en had een passie voor Chinees porselein en Afrikaanse kunst. Zijn eerste solotentoonstelling in 1956 toonde Cachets (Stempels) en Allures de l'objet (Sporen van voorwerpen). Hij staat bekend om zijn Accumulations en portretten van gevonden voorwerpen, zoals Poubelles (Vuilnisbakken). Le Plein (Vol), dat hij in 1960 in Galerie Iris Clert maakte, was een antwoord op Kleins tentoonstelling Le Vide (De leegte).Welke technieken of materialen gebruikte Arman?
Arman, geboren als Armand Pierre Fernandez, staat bekend om de accumulatie en vernietiging van voorwerpen in zijn kunst. Hij verzamelde alledaagse objecten en goot ze vervolgens in hars, sneed ze in stukken of bewerkte ze op andere manieren. Een van zijn kenmerkende methoden was de ‘accumulation’: grote aantallen identieke voorwerpen, zoals klokken, verftubes of bestek, bijeengebracht in dozen of harsblokken. Deze werken onderzochten consumentisme en massaproductie. Tegenover de accumulaties stonden zijn ‘coupes’ (doorsneden) en ‘colères’ (woede-uitbarstingen). Voor de ‘coupes’ sneed Arman voorwerpen zoals muziekinstrumenten en meubels in stukken en bevestigde die op doek. Bij de ‘colères’ vernietigde hij opzettelijk voorwerpen, vaak als performance, en stelde hij de overblijfselen vervolgens als kunst tentoon. Hij sloeg, verbrandde of liet voorwerpen ontploffen en bewaarde de fragmenten als verslag van de vernietiging. Arman werkte met uiteenlopende materialen, waaronder brons, hars en allerlei gevonden voorwerpen.Waar stond Arman om bekend?
Arman (geboren als Armand Pierre Fernandez in Nice in 1928[1], overleden in New York in 2005[1]) was een Frans-Amerikaanse kunstenaar. Hij staat vooral bekend om zijn ‘accumulations’ van voorwerpen. In deze sculpturen zijn verzamelingen identieke objecten, zoals klokken, verftubes of theepotten, gerangschikt in hars of beton. Zijn werk onderzocht massaproductie en consumptiecultuur. Zijn aanpak omvatte ook acties die aan performancekunst verwant waren. In 1960[1] maakte hij Le Plein in Iris Clert Gallery in Parijs; deze installatie vulde de galerie met vuilnis. Datzelfde jaar nam hij deel aan Nouveau Réalisme, samen met Yves Klein en Jean Tinguely. Deze beweging reageerde op het abstract expressionisme door alledaags leven in de kunst op te nemen. Een ander type werk was zijn serie ‘colère’ (woede), waarin hij voorwerpen stuk sloeg of vernietigde en de fragmenten daarna tot kunstwerken samenvoegde. Later in zijn loopbaan maakte Arman ook openbare sculpturen en opdrachten, vaak in gegoten brons. In 1973 werd hij Amerikaans staatsburger.Wanneer leefde en werkte Arman?
Arman (geboren als Armand Pierre Fernandez) was een Frans-Amerikaanse kunstenaar. Hij staat vooral bekend om zijn ‘accumulations’ van voorwerpen in hars of beton. Hij werd op 17 november 1928[1] geboren in Nice, Frankrijk. Zijn vader, Antonio Fernandez, had een antiekwinkel en was amateurkunstenaar. Arman begon in 1946[1] aan de École Nationale Supérieure des Arts Décoratifs in Nice. In 1949 verhuisde hij naar Parijs om aan de École du Louvre te studeren. Daar richtte hij zich op archeologische kunst en Aziatische filosofieën. In 1958 begon hij zijn ‘cachets’ of stempelschilderijen te maken. Enkele jaren later maakte hij de reeks Allures d’Objets. Daarvoor doopte hij voorwerpen in verf en rolde die over doek of papier. In 1960 nam hij ‘Arman’ aan als beroepsnaam. Datzelfde jaar maakte hij zijn eerste ‘Accumulation’: een groot aantal identieke voorwerpen uitgestald in vitrines van plexiglas. Hij begon ook Poubelles te maken met verzamelingen huishoudelijk afval. In 1961 verhuisde Arman naar New York, waar hij de rest van zijn leven woonde en werkte. In 1972 werd hij genaturaliseerd Amerikaans staatsburger. Hij stierf op 22 oktober 2005[1] in New York.Waar kan ik het werk van Arman zien?
Armans werk bevindt zich in talrijke openbare en particuliere collecties wereldwijd. In New York zijn voorbeelden te vinden in Metropolitan Museum of Art, Museum of Modern Art en het Guggenheim. Ook Hirshhorn Museum and Sculpture Garden in Washington, D.C. bezit verschillende werken. In Europa heeft Centre Pompidou in Parijs een collectie van zijn accumulaties en ander werk. Daarnaast zijn werken te vinden in Tate Modern in Londen, Stedelijk Museum in Amsterdam en Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía in Madrid. Veel galerieën en veilinghuizen tonen regelmatig werk van Arman; hun programma’s raadplegen kan mogelijkheden bieden om het te zien. Belangrijke overzichtstentoonstellingen van zijn werk zijn gehouden bij instellingen als Musée d’Art Moderne et d’Art Contemporain in Nice, waar zijn artistieke ontwikkeling uitgebreid te zien is. Raadpleeg vóór een bezoek altijd de museumwebsites voor actuele tentoonstellingen en collectiegegevens.Waar kwam Arman vandaan?
Arman was een Frans-Amerikaanse kunstenaar, in 1928[1] in Nice, Frankrijk, geboren als Armand Pierre Fernandez. Later nam hij ‘Arman’ aan als beroepsnaam en liet hij de ‘d’ uit zijn voornaam weg. Hij bracht zijn vroege leven in Frankrijk door en studeerde aan de École Nationale Supérieure des Arts Décoratifs in Nice, voordat hij naar Parijs verhuisde om aan de École du Louvre te studeren. Zijn vroege artistieke belangstelling omvatte abstracte kunst, beïnvloed door kunstenaars als Serge Poliakoff. In de jaren 1950[1] ontwikkelde Arman zijn kenmerkende stijl van voorwerpen verzamelen en vernietigen. Hij werd geassocieerd met Nouveau Réalisme, een Franse kunststroming die alledaagse voorwerpen in de kunst wilde opnemen. Andere leden waren Yves Klein en Jean Tinguely. In de jaren 1960 begon Arman tijd in New York door te brengen en vestigde daar uiteindelijk een atelier. In 1972 werd hij genaturaliseerd Amerikaans staatsburger. Tot aan zijn dood in 2005[1] in New York City verdeelde hij zijn tijd tussen Frankrijk en de Verenigde Staten.Wie werd door Arman beïnvloed?
van Arman werkwijze had invloed op verschillende andere kunstenaars. Zijn belangstelling voor het verzamelen en tentoonstellen van alledaagse voorwerpen en zijn kritiek op de consumptiecultuur beïnvloedden kunstenaars die met Nouveau Réalisme en popart werden geassocieerd. van Arman installatie *Le Plein* (Vol) uit 1960[1] in Galerie Iris Clert, een antwoord op Yves Kleins eerdere tentoonstelling *Le Vide* (De leegte), vulde de galerie met afval. Daarmee liep het werk vooruit op latere ontwikkelingen in installatiekunst en conceptuele beeldhouwkunst. Zijn invloed is ook zichtbaar bij kunstenaars die zich bezighouden met massaproductie, consumptie en afval. Zijn *Accumulations* lossen de structurele paradox van Duchamps readymades op door een schijnbaar oneindige veelheid aan voorwerpen te tonen. van Arman explosieve *Combustion*-werken, zoals de vernietiging van een witte MG in Düsseldorf onder de titel *White Orchid*, lopen eveneens vooruit op latere trends in performance- en vernietigingskunst. Zijn werk maakt gebruik van presentatievormen van handelswaar, zoals vitrines en etalages.Wie beïnvloedde Arman?
De artistieke ontwikkeling van Arman kende verschillende invloeden. In 1947[1] ontmoette hij Yves Klein, die een vormende invloed had. Arman nam Kleins belangstelling voor oosterse en westerse mystiek in zich op. Later sloot Arman zich aan bij een kring van toekomstige beoefenaars van Nouveau Réalisme en de Amerikaanse popart. Ook het boek *Le Parti-pris des choses* (1942) van dichter Francis Ponge had invloed. Ponge prees de eenvoudige schoonheid van gewone voorwerpen. Zijn gedicht ‘Le Cageot’ beschrijft uitvoerig hoe kwetsbaar een krat is — een van de voorwerpen die Arman koos om *Le Plein* (‘Vol’) te versterken — en gebruikt dat als metafoor voor de broosheid van het dagelijks leven. Armans methode vertoont ook overeenkomsten met die van socioloog en later romanschrijver Georges Perec, vooral diens neiging tot opsommen en verzamelen, een humanistische reactie op een samenleving die in haar overvloed dreigt te verdrinken.Wie was Arman?
Arman, geboren in 1928[1] in Nice, Frankrijk, als Armand Pierre Fernandez, was een kunstenaar die bekendstond om zijn ‘accumulations’ van voorwerpen. Het antiekhandelbedrijf van zijn vader beïnvloedde zijn jeugd en wekte zijn waardering voor verzamelen. Vanaf 1946[1] studeerde hij aan de National School of Decorative Arts in Nice. Daar volgde hij zijn belangstelling voor verzamelen en bracht hij Chinees porselein, Afrikaanse kunst en andere voorwerpen bijeen. In 1947 ontmoette hij Yves Klein, die grote invloed op hem had. Halverwege de jaren 1950 verhuisde Arman naar Parijs, stopte met zijn studie en sloot zich aan bij een kring kunstenaars die later met Nouveau Réalisme en Amerikaanse popart werden geassocieerd. Zijn eerste solotentoonstelling, met Cachets (Stempels) en Allures de l'objet (Sporen van voorwerpen), vond in 1956 plaats in Galerie Haut Pave. Hij onderzocht zijn betrokkenheid bij voorwerpen verder met zijn Accumulations en portretten van gevonden voorwerpen, genaamd Poubelles (Vuilnisbakken). In 1960 ondertekende hij mede de Constitutive Declaration of Nouveau Réalisme. Na Kleins dood in 1962 en de daaropvolgende uiteenvalling van de Nouveaux Realistes bracht Arman langere perioden door in New York. Hij bleef nieuwe vormstrategieën ontwikkelen, waaronder zijn Combustion-werken, met als hoogtepunt de ontploffing van een witte MG in Düsseldorf, getiteld White Orchid. Vanaf 1970 woonde Arman in New York. Hij stierf in 2005[1].
Bronnen
De redactionele tekst gebruikt de volgende primaire en tertiaire bronnen over Arman.
- [1] Wikipedia Wikipedia: Arman Gebruikt voor: biografie, geboortedata, overlijdensdata, identificatiegegevens, toeschrijving aan een kunststroming, nationaliteit.
- [2] boek guggenheim-giorgioarmani00cela Gebruikt voor: biografie.
- [3] boek guggenheim-invested00blis Gebruikt voor: biografie, stijlanalyse.
- [4] boek guggenheim-transfsi00wald Gebruikt voor: biografie.
- [5] boek Braun, Emily, 1957-; Asor Rosa, Alberto; Royal Academy of Arts (Great Britain), Italian art in the 20th century : painting and sculpture, 1900-1988 Gebruikt voor: biografie.
- [6] boek Piotr Barsony, The Stories of the Mona Lisa Gebruikt voor: stijlanalyse.
De redactie staat onder toezicht van Solis Prints. Bronnen gecontroleerd op 9 oktober 2026. Klik op een bron voor meer informatie of houd de muis boven [N] op de pagina hierboven voor een voorvertoning.
Redactionele normenMethodologieCorrectiesToelichting op AI-gebruikOver de redactie