Antonio Vivarini

Zijn stijl vormt een duidelijke brug tussen de decoratieve internationale gotiek en de gestructureerde vroege renaissance. Kunsthistorici noemen hem soms de Venetiaanse Masolino vanwege het evenwicht dat hij tussen deze twee werelden vond. In werken als Saint Peter Martyr Healing the Leg of a Young Man gebruikt hij vereenvoudigde contouren en zware plooien in de kleding om zijn figuren gewicht te geven. Hij verruilde vlakke achtergronden voor duidelijk afgebakende architectonische ruimten. Zo ontstond een gevoel van vorm in drie dimensies dat destijds nieuw was in Venetië.

Verzamelaars waarderen Vivarini tegenwoordig om de heldere, formele kwaliteiten van zijn composities. Zijn schilderijen hebben een architectonische stabiliteit die bij moderne interieurs past. Röntgenopnamen van werken als Madonna and Child laten de zorgvuldige voorbereiding onder de verflagen zien. Deze technische onderzoeken bieden inzicht in de fysieke opbouw van kunst uit de vijftiende eeuw. Zijn werk documenteert de periode waarin Venetiaanse schilders ruimtelijke logica overnamen en tegelijkertijd hun traditionele decoratieve stijl behielden.