Anton Mitov

Anton Mitov staat bekend om zijn genrestukken over een Bulgarije in verandering. Hij bewaarde visuele verslagen van klederdracht, architectuur en sociale gebruiken die door de modernisering verdwenen.

Bij prenten van Anton Mitov zijn enkele conventies van de prentkunst nuttig. Prentmakers maken vaak oplagen met een vast aantal afdrukken, elk doorgaans met potlood gesigneerd en genummerd. Het nummer staat linksonder als breuk (bijvoorbeeld 12/25: afdruk 12 van een oplage van 25); de titel staat in het midden en de handtekening rechts. Sommige kunstenaars maken ook kunstenaarsproeven, aangeduid met AP. De Trade Descriptions Act van 1968 vereist waarheidsgetrouwe beschrijvingen. Een originele prent is uitsluitend als prent bedacht en uitgevoerd; elke afdruk wordt afzonderlijk geïnkt en gedrukt. Een reproductie is een kopie van een werk dat oorspronkelijk in een ander medium, zoals schilderkunst, is gemaakt. De Professional Art Dealers Association of Canada (PADAC) heeft normen voor zowel originele prenten als reproducties opgesteld.

Hoewel er weinig bekend is over de stijl van Anton Mitov, kunnen sommige bronnen inzicht bieden. De futuristische beweging omarmde ‘fotodynamiek’, waarbij met een lange belichting beweging werd vastgelegd. De broers Anton Giulio en Arturo Bragaglia ontwikkelden deze techniek vóór 1912^[1]. De futuristische leider Marinetti steunde vervolgens hun fotodynamische onderzoek, dat leidde tot portretten van leden van de beweging. Voorbeelden zijn de portretten uit 1913 van Luciano Folgore en Umberto Boccioni. Ze moesten de indruk wekken van een vermenigvuldigde persoon. Daarnaast kwam rond de eeuwwisseling de silhouetkunst opnieuw in zwang, met mannen en vrouwen in profiel, geïnspireerd op oude Egyptische, Griekse en Romeinse kunst. Dit stond tegenover het conventionele realistische en face-portret en weerspiegelde een verschuiving van psychologische portretkunst naar stilering.

Ik kan geen volledig overzicht geven van locaties waar werk van Anton Mitov te zien is, omdat ik geen specifieke gegevens over de vindplaatsen heb. Als algemene zoektip: veel grote musea hebben collecties art deco en moderne kunst. In de Verenigde Staten kun je kijken bij Metropolitan Museum of Art (New York), Los Angeles County Museum of Art en Charles Hosmer Morse Museum of American Art (Winter Park, Florida). In Canada is Royal Ontario Museum (Toronto) mogelijk relevant. Ook musea in het VK kunnen werk bezitten, waaronder Victoria & Albert Museum (Londen), National Museums of Scotland (Edinburgh) en Manchester Art Gallery. Controleer vooraf museumwebsites of catalogi voor concrete collecties en tentoonstellingen.

Zonder nadere informatie is Mitovs exacte plaats van herkomst moeilijk vast te stellen. Onderzoek naar verwante kunstenaars en stromingen kan aanwijzingen geven. Pierre-Étienne Monnot was bijvoorbeeld verbonden aan St Martin’s in Stamford, Lincolnshire; Francesco Aprili aan Rome. De locaties van kunstenaars met vergelijkbare stijl of onderwerpen kunnen inzicht geven in Mitovs achtergrond. Daarnaast had de Russische avant-garde een Staatsmuseum voor Artistieke Cultuur, een experimenteel museumlaboratorium. Onderzoek naar een mogelijke band van Mitov met deze of soortgelijke instellingen kan zijn geografische connecties verduidelijken. Tentoonstellingscatalogi, biografische naslagwerken en kunsthistorische databanken kunnen meer uitsluitsel geven over zijn herkomst.

Het is moeilijk precies te zeggen wie Anton Mitov beïnvloedde. In de Sovjet-Unie, vooral in gebieden als Georgië en Kazachstan, werkten kunstenaars soms geïsoleerd en maakten zij op eigenzinnige wijze kennis met internationale stromingen. De band tussen leraar en leerling vormde de kunst in Tbilisi. Zo beïnvloedde Alexander Bandzeladze (1927^[1]–1992^[1]) Gia Edzgveradze (geboren in 1953). Rustam Khalfin, een kunstenaar van Tataarse afkomst die in Oezbekistan opgroeide en in Moskou en Sint-Petersburg werd opgeleid, inspireerde een nieuwe generatie avant-gardekunstenaars in Kazachstan. Deze complexe culturele ervaringen zijn beschreven als “geneste identiteiten”: culturen die bewust worden ontwikkeld of met elkaar in gesprek zijn, maar vaak eenvoudigweg door kunstenaar en kijker worden verondersteld. Dat was kenmerkend voor het Sovjetleven en erfde een Russische imperiale geschiedenis.

Anton Mitov artistieke ontwikkeling werd gevormd door uiteenlopende invloeden. Vladimir Matvejs, ook bekend als Vladimir Markov, moedigde kunstenaars aan om verder te gaan dan strikte weergave en hun individuele expressie te omarmen. Hij analyseerde technieken van meesters vanaf de renaissance tot zijn eigen tijd en pleitte voor een aanpak die verder ging dan alleen de natuur kopiëren. Matvejs bewonderde kunstenaars die kleur expressief gebruikten, zoals Van Gogh en Gauguin, en spoorde kunstenaars aan Russische volkskunst te bestuderen. In bredere zin promootte Markov het idee van ‘vrije kunst’, waarin innerlijke en uiterlijke elementen organisch samengaan. Hij waardeerde intuïtie en spontaniteit en zag schoonheid in onverwachte combinaties, zoals in Chinese kalligrafie. Deze benadering moedigde kunstenaars aan traditionele westerse conventies te overstijgen en inspiratie te zoeken in uiteenlopende culturen.

Anton Mitov belang ligt in zijn band met de Russische avant-gardebeweging van het begin van de 20e eeuw en haar verkenning van het ‘primitivisme’. Vladimir Markov (Matvejs), een sleutelfiguur in deze beweging, wilde het artistieke begrip verruimen door kunst uit uiteenlopende culturen en historische perioden te bestuderen. Markov verzette zich tegen de overheersende aandacht voor kunst van de renaissance tot het realisme en pleitte voor studie van kunst uit ‘alle tijdperken, landen en volken’. Volgens Markov moesten kunstenaars de geschiedenis benutten, regels doorbreken en materialen en vormen op onverwachte manieren combineren. Hij benadrukte het belang van intuïtie en vakmanschap bij het maken van kunst en zocht naar principes die voor uiteenlopende culturen golden. In zijn geschriften onderzocht hij de psychologie van creativiteit en pleitte hij voor vrijheid van rationaliteit en ruimte voor spontaniteit. Markov zag ‘primitivisme’ als een mogelijkheid om de oorsprong te begrijpen en een fundamentele band met de natuur uit te drukken. Zijn werk biedt een alternatief model voor artistieke creatie, waarin symbolische voorstelling de naturalistische weergave vervangt. Deze aanpak daagde de officieel goedgekeurde stijl van het socialistisch realisme in de Sovjet-Unie uit.

de schilderijen van Mitov combineren een academische Italiaanse techniek met etnografische aandacht voor Bulgaarse eigenheid.

Anton Mitov werd geboren in 1862^[1]. Anton Mitov stierf in 1930^[1], 68 jaar oud.

Anton Mitov overleed in 1930^[1] op 68-jarige leeftijd.