Andre Kertesz

Plan je bezoek om werk van Andre Kertesz te zien →

• Waar staat Andre Kertesz om bekend?+

  André Kertész staat bekend om zijn baanbrekende benadering van fotografische compositie in de eerste helft van de twintigste eeuw. In zijn Parijse jaren fotografeerde hij mannen die niet pasten in het officiële verhaal van het naoorlogse herstel, zoals dronken mannen en daklozen.
• Wat is het beroemdste werk van Andre Kertesz?+

  André Kertész was een in Hongarije geboren fotograaf die bekendstond om zijn vernieuwende bijdrage aan de fotojournalistiek en zijn onconventionele composities. Hij maakte in zijn loopbaan veel gevierde beelden, maar Fork uit 1928^[1] geldt vaak als een van zijn herkenbaarste en meest besproken werken. Op de foto ligt een eenvoudige metalen vork op een bord; de tanden werpen langgerekte schaduwen. Het alledaagse voorwerp wordt zo een studie van vorm, licht en schaduw. Fork toont Kertész’ vermogen schoonheid te vinden in het gewone, kenmerkend voor zijn fotografische stijl. Het beeld maakt deel uit van een reeks stillevens die Kertész tijdens zijn verblijf in Parijs maakte. Het is veel tentoongesteld en gereproduceerd en is daardoor een kenmerkend werk binnen zijn oeuvre geworden.
• Wat moet ik weten over de prints van Andre Kertesz?+

  André Kertész (1894^[1]-1985^[1]) was een in Hongarije geboren fotograaf, bekend om zijn vernieuwende benadering van fotografische compositie. In 1925^[1] verhuisde hij naar Parijs, waar hij omging met vooruitstrevende kunstenaars als Fernand Léger en Tristan Tzara. Zijn afdrukken tonen vaak eenvoudige voorwerpen in elegante composities en getuigen van een heldere blik. Een voorbeeld is “Mondrian’s Pipe and Glasses” (1926), een gelatinezilverdruk gemaakt in het atelier van Piet Mondrian. Het beeld toont Mondrians bril en pijp in een kom en roept de zuiverheid op die met de schilderijen van de Nederlandse kunstenaar wordt geassocieerd. Het werk was te zien op Kertész’ eerste solotentoonstelling in Galerie Au Sacre du Printemps. In 1933 maakte Kertész een reeks vervormde vrouwelijke naakten in opdracht van A.-P. Barancy, redacteur van *Le Sourire*; ze verschenen in *Arts et Métiers Graphiques*. Met lachspiegels maakte hij vreemde, gefragmenteerde lichamen. Sommige critici zien ze als surrealistische pin-ups, bedoeld om kijkers te prikkelen. Kertész maakte ook vervormde beelden van mannen, maar die zijn minder bekend. De vrouwelijke vervormingen werden later als voorbeelden van zijn avant-gardistische stijl gepresenteerd.
• Tot welke stijl of stroming behoorde Andre Kertesz?+

  André Kertész, een in Hongarije geboren fotograaf die in 1925^[1] naar Parijs verhuisde, wordt met verschillende kunststromingen geassocieerd. Hij leerde progressieve kunstenaars kennen, onder wie Fernand Léger en de dadaïstische dichter Tristan Tzara. Zijn werk uit de late jaren 1920 vertoont kenmerken van het surrealisme. Net als surrealisten Man Ray en Brassaï gebruikte Kertész visuele juxtapositie en verrassing. Hij fotografeerde verzwakte of beschadigde mannen en plaatste die beelden tegenover advertenties met een gezond, krachtig beeld van de Franse mannelijkheid. Deze techniek, die destijds ook in de reclame voorkwam, stelde hem in staat de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog voor de mannelijke bevolking ter discussie te stellen. In 1933 maakte Kertész een reeks vervormde naakten van vrouwen, die vaak met het surrealisme in verband zijn gebracht. De foto’s, gemaakt in opdracht van het tijdschrift *Le Sourire*, boden via vervormende spiegels een voyeuristische kijk op het vrouwenlichaam. Sommige critici beschouwen ze als surrealistische pin-ups; anderen zien ze als onderdeel van Kertész’ bredere onderzoek naar culturele conflicten en sociale angsten.
• Welke technieken of materialen gebruikte Andre Kertesz?+

  André Kertész staat bekend om zijn vernieuwende benadering van fotografische compositie. Hij gebruikte uiteenlopende technieken, maar is vooral bekend om zijn zwart-witfotografie met gelatinezilverafdrukken. In 1925^[1] verhuisde Kertész naar Parijs, waar hij contact had met avant-gardekunstenaars. Zijn vroege werk omvat beelden van alledaagse voorwerpen, zoals Mondrian’s Pipe and Glasses (1926), gemaakt in het atelier van Piet Mondriaan. In 1933 maakte Kertész een reeks vervormde vrouwenfiguren met spiegels. Niet-gepubliceerde glasnegatieven tonen de opstelling in zijn studio en de afstand tussen het model en de vervormde weerspiegeling. Door afstand te nemen liet Kertész zien dat de vervormde lichamen een constructie waren. Dat contrasteert met beelden waarin de rol van de spiegel verborgen blijft en de vervormingen intrinsiek aan het lichaam lijken. Deze beelden werden als commercieel project gemaakt.
• Waar stond Andre Kertesz om bekend?+

  André Kertész (geboren in 1894^[1] in Boedapest; overleden in 1985^[1] in New York) staat bekend om zijn vroege, baanbrekende benadering van fotografische compositie. In 1925^[1] verhuisde hij naar Parijs, waar hij verbonden raakte met vooruitstrevende kunstenaars als Fernand Léger en Tristan Tzara. Zijn eerste solotentoonstelling vond plaats in de avant-gardegalerie Au Sacre du Printemps. Kertész’ fotografie legde vaak de werkelijkheid van het Frankrijk tussen de wereldoorlogen vast. Hij fotografeerde verzwakte, beschadigde en dakloze mannen tegenover beelden van krachtige figuren in advertenties. Een foto uit 1928 toont een man in een Parijs café naast een Ovomaltine-affiche. Die juxtapositie benadrukte het verschil tussen het ideaalbeeld van gezonde mannelijkheid en de werkelijke levens van mannen na de Eerste Wereldoorlog. Later maakte Kertész de reeks *Distortions*: foto’s van naakte vrouwen met vervormende spiegels. De opdracht kwam in 1933 van A.-P. Barancy, redacteur van *Le Sourire*; later verschenen de foto’s in *Arts et Métiers Graphiques*. Door hun combinatie van aandacht voor detail en vervorming zijn de beelden geïnterpreteerd als zowel surrealistische pin-ups als voorbeelden van avant-gardekunst.
• Wanneer leefde en werkte Andre Kertesz?+

  André Kertész werd in 1894^[1] geboren in Boedapest, Hongarije, en stierf in 1985^[1] in New York City. Zijn fotografische loopbaan besloeg een groot deel van de 20e eeuw; hij woonde en werkte in Hongarije, Frankrijk en de Verenigde Staten. Van 1914^[1] tot 1918 diende Kertész in het Oostenrijks-Hongaarse leger. Na de oorlog verhuisde hij in 1925 naar Parijs, waar hij als freelancefotograaf werkte voor publicaties als *Berliner Illustrirte Zeitung*. Hij werd onderdeel van de kunstenaarsgemeenschap en kende onder anderen Piet Mondriaan en Constantin Brancusi. In 1936 verhuisde Kertész naar New York City, waar hij aanvankelijk moeite had erkenning te krijgen. Hij werkte voor *Harper’s Bazaar* en *Vogue*, maar voelde zich niet prettig bij de beperkingen van commerciële opdrachten. Later in zijn leven kreeg Kertész ruime erkenning voor zijn bijdrage aan de fotografie.
• Waar kan ik het werk van Andre Kertesz zien?+

  Werk van André Kertész is op verschillende plaatsen te zien. In de Verenigde Staten zijn zijn foto’s te vinden in het Metropolitan Museum of Art, het Museum of Modern Art en de National Gallery of Art in Washington, D.C. Andere Amerikaanse instellingen met werk van hem zijn het George Eastman House in Rochester, het Philadelphia Museum of Art en het Carnegie Museum of Art in Pittsburgh. Ook Europese collecties bezitten werk van Kertész. Het Musée d’Orsay in Parijs heeft enkele voorbeelden. Zijn beelden zijn eveneens te zien in de National Gallery of Canada in Ottawa. Het National Museum of Photography, Film & Television en de Royal Photographic Society in het Verenigd Koninkrijk bezitten ook een aantal werken van hem.
• Wie werd door Andre Kertesz beïnvloed?+

  André Kertész (1894^[1]–1985^[1]) raakte na zijn emigratie uit Hongarije in 1925^[1] verbonden met progressieve kunstenaars in Parijs, onder wie Fernand Léger en Tristan Tzara. Zijn werk beïnvloedde latere fotografen, vooral op het gebied van fotojournalistiek en surrealistische fotografie. Henri Cartier-Bresson, die begon als kubistisch schilder, stapte in 1932 over op fotografie en werd bekend om het vastleggen van het ‘beslissende moment’. Zijn onverwachte juxtapositie had een surrealistisch element. Kertész’ documentaire neigingen en scherpe visuele tegenstellingen beïnvloedden ook Eugène Atget, die Parijs en het straatleven documenteerde. Net als Atget legde Kertész zowel de belofte als de dreiging van de consumptiecultuur vast. Surrealistische fotografen als Bill Brandt, Jerry Uelsmann en Lucas Samaras lieten zich inspireren door surrealistische fotografen als Man Ray, Dora Maar en Claude Cahun. Zij maakten foto’s met speciale effecten of een fantasiekarakter en gebruikten dubbele belichting en samengestelde beelden om droomachtige beelden te scheppen.
• Wie beïnvloedde Andre Kertesz?+

  In Parijs had André Kertész contact met progressieve kunstenaars als Fernand Léger en Tristan Tzara. Zijn foto *Mondrian’s Pipe and Glasses* (1926^[1]), gemaakt in het atelier van Piet Mondriaan, roept de zuiverheid van waarneming op die in de schilderijen van de Nederlandse kunstenaar te vinden is. Kertész’ werk is met het surrealisme in verband gebracht, vooral zijn vervormde naakten van vrouwen uit 1933. Deze foto’s werden samen met poëtische tekst van A.-P. Barancy gepubliceerd in *Le Sourire*. Enkele van zijn werken verschenen in de tentoonstellingscatalogus *L’Amour Fou: Photography and Surrealism* uit 1985^[1]. Ook Henri Cartier-Bresson stapte over van schilderkunst naar fotografie. Als jongeman studeerde hij schilderkunst bij André Lhote, die het kubisme met de klassieke Franse schilderkunst wilde combineren. Lhotes lessen beïnvloedden Cartier-Bressons fotografische composities en leerden hem composities van vormen, lijnen, schaduwen en lichtaccenten te herkennen. Cartier-Bresson verkende korte tijd het surrealisme en probeerde het onbewuste vast te leggen.
• Wie was Andre Kertesz?+

  André Kertész (1894^[1]–1985^[1]) was een in Hongarije geboren fotograaf die bekendstond om zijn baanbrekende benadering van fotografische compositie. In 1925^[1] emigreerde hij naar Parijs en raakte hij verbonden met vooruitstrevende kunstenaars, onder wie Fernand Léger en Tristan Tzara. Zijn werk onderzocht vaak de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog voor de mannelijke bevolking en toonde verzwakte of gemarginaliseerde mannen in de stad. Kertész’ foto’s legden de afstand bloot tussen geïdealiseerde beelden van naoorlogse mannelijkheid en de werkelijkheid van mannenlevens. Met visuele juxtapositie stelde hij ter discussie hoe de staat naoorlogse wederopbouw aan mannelijke arbeid koppelde. In 1933 maakte Kertész in opdracht van het tijdschrift Le Sourire een reeks vervormde naakten van vrouwen. De foto’s, gemaakt met lachspiegels, werden aanvankelijk als commerciële erotiek gezien. Later werden ze erkend als voorbeelden van zijn avant-gardistische kunstenaarschap. Door de vervorming en de verkenning van het vrouwelijk lichaam is de reeks met het surrealisme in verband gebracht.
• Waarom zijn de werken van Andre Kertesz vandaag belangrijk?+

  André Kertész (geboren in Boedapest in 1894^[1]; overleden in New York in 1985^[1]) verhuisde in 1925^[1] naar Parijs en raakte daar bevriend met vooruitstrevende kunstenaars als Fernand Léger en Tristan Tzara. Zijn foto’s bieden inzicht in de historische en esthetische context van het surrealisme. Zijn vroege werk legde de culturele sfeer van het Frankrijk tussen de wereldoorlogen vast. In plaats van geïdealiseerde beelden richtte Kertész zich vaak op verzwakte of gewonde mannen in de stedelijke omgeving. Zo liet hij het verschil zien tussen naoorlogse fantasieën over mannelijkheid en de werkelijkheid van die tijd. Met visuele juxtapositie stelde hij het verhaal van wederopbouw door mannelijke arbeid ter discussie en legde hij de afstand vast tussen het publieke beeld en de geleefde ervaring van mannen na de Eerste Wereldoorlog. Zijn foto’s uit deze periode weerspiegelen een surrealistische benadering: stadsstraten worden verontrustende openluchtmusea, vol voorwerpen die surrealistische ervaringen oproepen. Kertész onderzocht ook de beschadigde mannelijke lichaamshouding en verwerkte zulke experimentele beelden in vrouwelijke vormen, zoals in de reeks “Distortions”, in 1933 in opdracht van *Le Sourire* gemaakt. Met vervormende spiegels speelden deze beelden met visuele objectivering en daagden ze gangbare sociale normen uit.