Alan Tellez

Alan Téllez staat bekend om zijn figuratieve maar tegelijk abstracte schilderijen van gezichten. Zijn werk benadrukt individuele verschillen en hij werkte samen met organisaties die kwetsbare gemeenschappen in heel Mexico ondersteunen.

Het is lastig om één enkel ‘beroemdste werk’ van Alan Tellez aan te wijzen, omdat roem subjectief is en verandert. Wel kunnen we terugkerende titels en onderwerpen in het oeuvre bekijken. Lijsten met schilderijen bevatten vaak religieuze onderwerpen, zoals meerdere versies van ‘Christ Carrying the Cross’, ‘Christ Healing the Blind’ en ‘Mary Magdalen in Penitence’. Er zijn verschillende portretten, waaronder ‘Portrait of a Cardinal’, ‘Portrait of a Gentleman’ en ‘Portrait of Charles de Guise, Cardinal di Lorena’. Tellez schilderde ook stadsgezichten, bijvoorbeeld ‘A View of Toledo’. Andere opmerkelijke werken zijn ‘Giulio Clovio’, ‘Fray Hortensio Félix Paravicino’ en ‘Laocoön’. Het veelvuldig voorkomen van bepaalde thema's, vooral religieuze scènes en portretten, wijst op hun belang binnen het gehele oeuvre van de kunstenaar.

Houd bij het bekijken van prenten van Alan Tellez enkele basisfeiten over grafiek in gedachten. Een originele prent is als prent ontworpen, uitsluitend als prent uitgevoerd en meestal in een genummerde oplage gemaakt die door de kunstenaar is gesigneerd. Elke prent in de oplage is een origineel, gemaakt met een daarvoor vervaardigde plaat, steen, zeef, blok of andere matrix. De kunstenaar brengt op elke prent afzonderlijk inkt aan en drukt die af; grafiek is een medium met meerdere originelen. De kunstenaar bepaalt het aantal prenten in de oplage. De nummering houdt de oplage bij; elke prent krijgt een specifiek nummer, zoals 12/25 (prent nummer 12 uit een oplage van 25). Vroege prenten waren niet altijd genummerd of gesigneerd; soms signeerde de kunstenaar alleen de plaat of steen. Reproducties zijn kopieën van kunstwerken die in een ander medium zijn ontworpen, zoals schilderijen of aquarellen, en worden doorgaans via fotomechanische middelen gemaakt. Een reproductie wordt geen originele prent doordat ze is genummerd en gesigneerd. Grafici beperken oplagen vaak en vermelden de oplagenotatie als twee getallen linksonder in de marge: het prentnummer en het oplagenummer, gescheiden door een kort streepje. De titel van de prent staat midden onderaan in de marge en de handtekening rechtsonder. Oplagevermeldingen worden altijd met potlood gesigneerd.

Alan Tellez staat bekend om zijn mixedmediakunst op doek en papier. Hij combineert schilderen met tekenen; in zijn praktijk gebruikt hij acrylverf, houtskool en inkt. Die materialen creëren getextureerde oppervlakken en complexe composities. Tellez past vaak gelaagde technieken toe. Hij brengt verf in dunne wassingen aan en bouwt de kleur geleidelijk op. Zo ontstaan subtiele toonverschillen en een gevoel van diepte. Houtskool en inkt voegen lijnvoering en contrasterende donkere vlakken toe. Zijn materiaalgebruik weerspiegelt aandacht voor zowel het proces als de kwaliteit van het oppervlak. Doordat doek en papier absorberend zijn, kunnen de materialen op elkaar inwerken en onverwachte resultaten opleveren. Tellez stuurt die wisselwerking om specifieke esthetische effecten te bereiken. Met deze methoden verkent zijn werk vaak thema's als herinnering, identiteit en het verstrijken van de tijd.

Er zijn twee kunstenaars met de namen Alan Tellez en Alan Green. Alan Green werd op 3 december 1932 in Londen geboren. Van 1949 tot 1953 studeerde hij aan de Beckenham School of Art in Kent en vervolgens van 1955 tot 1958 aan het Royal College of Art in Londen. In 1999 woonde hij in Londen. Van 1963 tot 1986 waren er solotentoonstellingen van zijn werk op onder meer de volgende locaties: A. I. A. Gallery, Londen; Annely Juda Fine Art, Londen; Galerie Liatowitsch, Bazel; Galerie Herve Alexandre, Brussel; Galerie Art in Progress, München; Studio La Citta, Verona; Galerie de Gestlo, Hamburg; Galleria Vincianna, Milaan; Oliver Dowling Gallery, Dublin; en Tate Gallery, Londen. Alan Tellez (jaartallen niet aangetroffen in de aangeleverde documenten) ontmoette in 1967 een ouderejaarsstudent genaamd Colletta, die hem liet kennismaken met het werk van Jacques Lacan en de muziek van Bob Dylan. In 1968 werd hij guerrillastrijder in Colombia en ontmoette hij Lucio Amelio in diens galerie in Napels. In 1970 haalde Tellez zijn middelbareschooldiploma en begon hij aan een architectuuropleiding aan de Universiteit van Rome. In april 1974 ontmoette hij in Rome Alba Primiceri, een actrice.

Werk van Alan Tellez is te zien in verschillende musea in de Verenigde Staten, Canada en het Verenigd Koninkrijk. In de Verenigde Staten gaat het onder meer om het Charles Hosmer Morse Museum of American Art (Winter Park, Florida), het Los Angeles County Museum of Art (LACMA), het Metropolitan Museum of Art (New York), het Minneapolis Institute of Arts, het Museum of Modern Art (New York), het Virginia Museum of Fine Arts (Richmond), het Wolfsonian van Florida International University (Miami Beach), het J. Paul Getty Museum (Los Angeles), het High Museum (Atlanta), het Art Institute of Chicago, het Field Museum (Chicago) en het Museum of Fine Arts (Boston). In Canada is werk van Tellez te zien in het Royal Ontario Museum (Toronto) en de Art Gallery of Ontario (Toronto). In het Verenigd Koninkrijk bevindt zijn kunst zich in het Bakelite Museum (Williton), Brighton Museum & Art Gallery, Geffrye Museum (Londen), Manchester Art Gallery, National Museums of Scotland Royal Museum (Edinburgh) en Victoria & Albert Museum (Londen).

Alan Tellez komt uit Mexico. Alec Dempster vertelt meer specifiek dat zijn eerste tocht naar de Huasteca-regio in het oosten van Mexico begon met een nachtelijke busreis vanuit Xalapa, de hoofdstad van de staat Veracruz. De Huasteca is een geografische en culturele regio in Mexico, langs de Golfkust. Ze omvat delen van verschillende staten, waaronder Veracruz, San Luis Potosí, Hidalgo, Tamaulipas, Puebla en Querétaro. De regio staat bekend om haar eigen culturele tradities, zoals muziek, dans en keuken. De Teenek, historisch ook Huasteken genoemd, zijn de culturele groep die het langst in de Huasteca aanwezig is. Hun taal, eveneens Teenek genoemd, vormt de noordelijkste tak van de Mayatalen. De viering van de Dag van de Doden heet in de Huasteca Xantolo. Zacahuil, een grote tamale die in een houtoven wordt gebakken, is een kenmerkend streekgerecht. Son huasteco is een genre volksmuziek dat wordt gespeeld door trio's met viool, jarana huasteca (een kleine gitaar met vijf snaren) en quinta huapanguera (een diep gebouwde gitaar met vijf of acht snaren).

Alan Tellez noemt uiteenlopende invloeden, zowel uit de kunst als uit de natuur. In de jaren 1940 bestudeerde hij Matisse. In 1950-51 waren Pollock, de Kooning en Rothko zijn mentoren geworden. In 1951 zag hij Arshile Gorkys tentoonstelling in het Whitney, die indruk op hem maakte. Tellez zag ook veel werk van Pollock uit de jaren 1940, waaronder diens latere emailverfschilderijen. Hij bezocht de ateliers van Gottlieb, Stamos, Reinhardt en Baziotes. Aan het einde van de jaren 1950 en het begin van de jaren 1960 raakten Louis’ Veils en Unfurleds en Nolands doelwitten en chevrons hem. Ook noemt hij Mondriaans ontwikkeling van het impressionisme naar het kubisme. Daarnaast erkent hij de invloed van Lahey, Sloan, Matulka, Graham en Davis. Buiten de beeldende kunst liet Tellez zich inspireren door rechtstreekse observaties van de natuur. Zwaluwen, bomen, rotsen, de kleur van een drooggevallen hinde, boomschors, schildpadden, sterren, insecten en vlinders droegen allemaal bij aan zijn artistieke visie.

Alan Tellez is een hedendaagse kunstenaar wiens werk thema's als identiteit, herinnering en ontheemding verkent. In zijn kunst combineert hij vaak schilderkunst, tekeningen en collage tot gelaagde composities. Deze werken nodigen kijkers uit na te denken over de complexiteit van persoonlijke en collectieve geschiedenissen. Tellez' kunst sluit aan bij actuele gesprekken over immigratie, globalisering en culturele vermenging. In zijn werk verwerkt hij regelmatig gevonden voorwerpen en archiefmateriaal. Die aanpak voegt een extra betekenislaag toe en zet aan tot nadenken over de manier waarop het verleden het heden vormt. Zijn kunst moedigt kijkers aan gevestigde verhalen ter discussie te stellen en alternatieve perspectieven te overwegen. Zijn werk was te zien op solo- en groepstentoonstellingen over de hele wereld en bracht zijn unieke artistieke visie bij een internationaal publiek. Tellez' kunst levert een krachtig commentaar op de menselijke conditie in een wereld die steeds meer met elkaar verbonden is. Ze herinnert aan het belang van empathie, begrip en dialoog bij het omgaan met de uitdagingen van deze tijd.

De stijl van Alan Téllez is van nature figuratief, maar abstract in de uitvoering. Gezichten komen tevoorschijn uit krachtige kleurvlakken en vereenvoudigde vormen.

Alan Tellez werd geboren in 1988^[1].