Akkitham Narayanan

Narayanan volgde een opleiding aan het Government College of Fine Arts in Chennai bij K.C.S. Paniker en was in 1966 een van de eerste deelnemers aan Cholamandal Artists' Village, het institutionele centrum van wat de Madras-beweging werd. De Bombay Progressive Artists’ Group nam het Europese modernisme als volledig model, terwijl de Madras-groep een eigen Zuid-Indiase beeldtaal zocht, geworteld in lokale traditie. Voor Narayanan betekende dit neotantrisme: geometrische abstractie uit de kosmologische symboliek van driehoeken, vierkanten en cirkels die overeenkomen met de klassieke Indiase elementen, niet uit Mondrian of het constructivisme.

Zijn techniek noemt hij “berekende toevalligheden”. Hij besteedt maanden aan voorbereidende tekeningen en voert het definitieve doek daarna in drie tot vier dagen intensief, intuïtief werk uit. Hij brengt verdunde olieverf in lagen aan, mengt die met grote penselen en verwijdert het overschot met een paletmes, voor een helderheid die dichter bij aquarel dan bij olieverf ligt. In de nog natte verf krast hij met een mes lijnen en tekst uit de Rig Veda, waardoor heilige tekst een teken wordt in plaats van een leesbaar opschrift.

Sinds zijn retrospectief in de Jehangir Art Gallery in 2025, waarin zes decennia werk als een constellatieveld in plaats van een chronologie werden geordend, is er hernieuwde kritische aandacht voor zijn plaats in het Indiase modernisme. Werk bevindt zich in de National Gallery of Modern Art in New Delhi, het ministerie van Cultuur in Parijs en musea in Duitsland, Japan en Polen.